Dinsdag en woensdag 20 en 21 februari 

– Over ongewenst bij jezelf blijven in een druk gezin: Ziek zijn


Virussen en virusjes trekken zich geen hol aan van uitspraken als: “moeders worden niet ziek, daar hebben ze geen tijd voor”

Integendeel, juist als het niet slechter uit kan komen, omdat je er eens alleen voor staat, brengen ze je een bezoekje. Altijd als ik ziek word en geen partner in mijn buurt heb, dan val ik in diep ontzag voor de alleenstaande ouders met drukke gezinnen. Hoe overleef je dat? Beschaafde , attente kinderen opvoeden zoals Jip en Janneke? Die brengen lief een beschuitje op bed met een kopje thee ( weliswaar nadat vader dat had klaargemaakt, dat dan weer wel). 

Als ik ziek word en ik graag aandacht en verzorging wil, realiseer ik me dat ik ( wij) iets flink hebben laten liggen in de opvoeding van onze kinderen. Ik ben namelijk degene die hier in dit gezin zorgt, altijd al gedaan en ik kan het niet laten. Met het gevolg dat zij dan ook altijd alles aan mij overlaten en dat ik precies moet voorkauwen wat ik nodig heb. Maar als je ziek te bed ligt, wil je juist niets hoeven vragen maar gewoon een koppie thee en wat lekkers op bed krijgen. Je zou toch denken dat de attente kopjes thee die ik naar iedereen heb gebracht tijdens ziektes en zeertjes een voorbeeld zijn geweest? Niets is minder waar. 

Mijn kinderen zijn geweldig hoor, want aan tafel vertelde ik dat ik ziek was en dus vroeg zou gaan slapen. En rust nodig heb. Of zij de boel hier wilden runnen de rest van de avond, zichzelf op tijd naar bed wilden sturen, en dus ook de vaderdingen zoals huis afsluiten, lichten uitdoen etc. voor hun rekening wilden nemen. Want die zit in Londen de hele week. En dat is dan ook precies wat ze gedaan hebben, niets meer. Maar ja, wat verwacht ik dan ook na zo’n verzoek. Met rust gelaten hebben ze me, dat moet gezegd worden.
Gelukkig viel ik na twee uur uitgeput van de koorts rillend in slaap, al om half negen. Ja, ik voelde me ontzettend zielig. Ik ben niet zo goed in ziek zijn… ieder zijn talenten, dit is er niet één van mij.

“Joh, neem even lekker de tijd voor jezelf en ga uitzieken”. Ik zeg het zelf ook zo vaak.   Maar waar halen we het idee vandaan dat dit mogelijk is voor zorgende ouders? Tijd voor mezelf nemen? Wat is dat eigenlijk? Ik kan niet ziek thuisblijven van mijn werk, bij wie meld ik me ziek? Ik neem regelmatig tijd voor mezelf door het gezin uit te stappen, weg te gaan dus, dat moet ik echter wel goed plannen en ik zorg daarmee goed voor mezelf. Maar als ik ziek ben…. dan komt dat onverwachts en meestal niet op een geschikt moment. Voor wie eigenlijk wel…

Weet je wat het punt is met een gezin met kinderen? Waar ze me niet voor gewaarschuwd hebben? Dat er gelijk een mega organisatie bij komt kijken. Het huishouden veranderd, veel boodschappen doen, organiseren en plannen, alles wordt meer, veel, onoverzichtelijk…   Daar stond ik niet bij stil, ik dacht alleen: “kinderen: dat is dus opvoeden en dat kan ik”, maar het is meer dan dat. Het is juist al die gezinsdingen eromheen wat het mega zwaar maakt en waarom het erg moeilijk is, en soms onmogelijk lijkt, om tijd voor jezelf in te ruimen. Dit had ik voordat ik een gezin had nooit bedacht. 

Spijt? Misschien wel eens, ons leven zou er totaal anders hebben uitgezien. Ondanks het feit dat het ook heel veel oplevert hoor. Want kinderen zijn spiegels en je moet blijven kijken, of je het nou wilt of niet. En dat zorgt dan weer voor persoonlijke groei en ontwikkeling.

Overgave, want daar gaat dit uiteraard om. Overgave aan wat er is en wat er komt. Verwachtingen op nul, want verwachtingen stellen meestal alleen maar teleur.  Ik zou doen wat ik moest doen en voor de rest maar laten. En dat is me vandaag redelijk gelukt. Eind van de middag echter voelde ik me toch weer flink moe worden, dus een makkelijke (edoch voedzame) maaltijd in elkaar gedraaid en na het eten de boel de boel gelaten en weer vroeg te bed.

In mijn dromen vannacht, die vanwege de koorts nogal heftig waren, was ik aan het vechten met een pestkop. Niet omdat ik zelf gepest werd, maar mijn zus. Deze droom ging uiteraard niet over mijn zus ( regel 1 in droomuitleg: het gaat altijd over jezelf) . Deze droom liet me zien dat ik mijn eigen gevecht mag leveren en de ander dat ook zelf mag laten doen. Diep… want ik realiseerde me vandaag daardoor ook dat ik de laatste tijd erg wordt afgeleid van mezelf doordat ik maar bezig ben met andermans “gevechten”. Ik raak dan mijlenver van mezelf verwijderd. Ik hoef niet te redden, het wordt tijd dat ik mezelf maar eens ga ‘redden’. 

Oh, ik droomde ook nog dat ik mezelf een superfijne warme knuffel aan het geven was. Echt een heeeele dikke fijne knuffel. Zegt genoeg, toch? Ik heb knuffels nodig. En net zoals ik mijn eigen gevechten moet gaan vechten, is het ook wel handig als ik een beetje liever voor mezelf ga worden. Morgen maar eens een flinke pan kippensoep voor mezelf gaan maken.   https://wp.me/p8cwWi-Y

tot morgenzzzzzzzzz
ZIE LINK voor de dagboekberichten achter elkaar:  https://wp.me/p8cwWi-gW

Advertenties